Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4261 K.2015/12391

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1997 yılında boşandıklarını, davacı lehine boşanma neticesinde hükmedilen ve son yapılan artış ile aylık 40 TL'ye yükseltilen yoksulluk nafakasının aradan uzun süre geçmesi, ekonomik şartlardaki değişim gözetilerek aylık 960 TL artışla aylık 1.000 TL'ye yükseltilmesini ve hükmedilecek nafakaya her yıl TÜFE oranında artış uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı lehine Konya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/143 Esas 2001/440 Karar sayılı kararı ile hükmedilen aylık 40 TL'lik nafakanın 60 TL arttırılarak aylık 100 TL'ye yükseltilmesine miktar itibariyle kesin olarak karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 297/2.maddesinde; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi bulunmaktadır.

Bu çerçevede somut olayda bakıldığında;davacı vekilinin nafakanın ÜFE oranında artış talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.