KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2015/4671 E., 2016/2280 K.·Mahkemesi :aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2016
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... ailelerinin vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalıların çocuklarının ormanda ateş yaktıklarını, yangın çıktığını, sarı çam ormanı ve orman toprağının yandığını, davalıların ev başkanı olarak kusursuz sorumlu olduklarını, çocukların Çocuk Mahkemesinde yargılandıklarını, fidan, ağaçlandırma, yangın söndürme zararının bulunduğunu ileri sürerek; 191.757.20. TL tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur.
Davalılar ..., ..., ... ailelerinin vekilleri ayrı cevap dilekçeleri ile; Çocuk Mahkemesinin vereceği kararın beklenmesi gerektiğini de belirterek, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece; Çocuk Mahkemesi tarafından taksirle orman yangını çıkarma suçundan (suçu işledikleri sabit olmadığından) haklarında verilen beraat kararları kesinleşen davalılar ..., ... ve .... yönünden açılan davanın reddine; davalı ... yönünden davanın ayrılarak yargılamaya devam edilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar ..., .... ve ... ailelerinin vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Mahkemece, yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettiren ve haklarında açılan davanın reddine karar verilen ... ve ... aileleri lehine hükmedilen nisbi vekalet ücretinin eksik hesap edilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2015/4671, K. 2016/2280, 22 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama