Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/4758 K.2015/16237

Taraflar arasındaki nafaka-tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen,20.10.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. Ç.. S.. geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalının boşandıklarını, boşanma ilamında davalı kadın lehine 400 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davacının çalışmadığını, davalı kadının işe başladığını, gelirinin fazla olduğunu belirterek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını, olmadığında 100 TL'ye indirilmesini ve davacının aldığı ev eşyalarının davalı tarafından götürüldüğünü belirterek eşya bedeli 24.803.71 TL'nın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının meşrubat şirketinin sahibi olduğunu, hisselerini devredip kendisini işçi gibi gösterdiğini, davalı kadının asgari ücrete yakın bir maaşla çalıştığını, ev eşyalarını götürmediğini, eşyaların davacıda kaldığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davalı kadının yoksulluk durumunun devam ettiğini, ev eşyalarının ise davalı kadın tarafından götürüldüğüne dair delil bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma dava dosyası ile davalı kadın lehine 400 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği, hükmün 2. Hukuk Dairesinin onama ilamı ile 10.10.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davalının, İstanbul Üniversitesi ............. Fakültesi 1.sınıfta öğrenci olduğu, ............. isimli şirkette aylık 700 TL net maaş ile çalıştığı açıklanmıştır.

Ayrıca, davacı tanıklarından Ü. D. Ç. nin boşanma dosyasındaki ifadesinde, davalı kadının evden ayrıldığında ev eşyalarının yerinde olduğuna ilişkin beyanı ve diğer deliller ile davacının iddiasını kanıtlayamadığından mahkemece; davanın reddine ilişkin kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.