KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2015/4865 E., 2015/13633 K.·Mahkemesi : Bakırköy 11. Aile Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Tarihi
- 27/01/2015
- Numarası
- 2014/457-2015/65
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı dava dilekçesi ile; ödenen nafakaların yetersiz olduğunu ileri sürerek, 250.00.- TL olan yoksulluk nafakasının 450.00.- TL ye, 250.00.- TL olan iştirak nafakasının 650.00.- TL ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, duruşmada davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 400.00.- TL yoksulluk, 600.00.- TL iştirak nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Mahkemece; oluşturulan hükümde ortak çocuk yararına olan iştirak nafakasının artacağı tarih belirtilmemiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, iştirak nafakasının artışına dava tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken; artışın hangi tarihten itibaren başlayacağının belirtilmemiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.
Temyiz olunan hükmün kanuna uymayan bölümü hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde (HUMK. 438/VII C.2) hükmü gereğince, nafakanın artacağı tarih ile ilgili konunun düzeltilerek kararın onanması gerekmektedir. (Prof. Dr.B.Kuru 23.baskı; İst 2012/sh. 646)
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2015/4865, K. 2015/13633, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama