Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6185 K.2015/14062

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı dava dilekçeşinde; davalı ile İzmir 1. Aile Mahkemesinin13/11/2012 tarih, 2012/816 Esas-2012/834 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuk 13.04.2000 doğumlu Y.E.K.'ın velayetinin tarafına bırakıldığını, müşterek çocuğun zorunlu ihtiyaçları ve eğitim masrafları karşılayamadığını ileri sürerek, bu nedenle müşterek çocuk lehine aylık 450,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere müşterek çocuk Y. E. K. için aylık 300,00 TL iştirak nafakasının davalı babadan tahsili ile velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” yine 330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak ne var ki, hükmün 1. fıkrasında; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere müşterek çocuk Y.

E.K. için aylık 300,00 TL iştirak nafakasının davalı babadan tahsili ile velayeten davacı anneye verilmesine denmişse de; yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, nafaka ve nafakanın artırılması davalarının kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili davası niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade etmekle, iş bu davanın açıldığı 29.12.2014 tarihi ibaresinin hüküm fıkrasında gösterilmediği anlaşılmakla,

bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1.fıkrasının davanın kısmen kabulü ile dava tarihi olan 29.12.2014 tarihinden geçerli olmak üzere müşterek çocuk Y.