Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6305 K.2015/13608

Taraflar arasındaki tedbir ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ile evli olduğunu, davalı kocanın başka kadınla, ilişkisi olduğunu, bu nedenle aralarında tartıştıklarını ve müvekkilini evden kovduğunu, 2014 yılı Ocak ayından bu yana annesinin evinde yaşadığını müvekkilinin ayrı yaşamada haklı olduğunu ileri sürerek, müvekkili için 500,00 TL tedbir, müşterek çocuklar Selin ve Nehir için 400,00 ve 250,00 TL tedbir nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının reddi ile 10/07/2014 tarihinde ara kararla davacı kadına ve çocuklara ilişkin nafakaların tümden kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4721 sayılı TMK. nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilir. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Ancak; somut olayda; davacı ayrı yaşamda haklılığını kanıtlayamazsa dahi, yanında bulunan müşterek çocuk için nafaka talep edebilir.

O halde mahkemece; TMK 4. maddesi gereğince tarafların mali ve sosyal durumları gözönünde bulundurularak hakkaniyete uygun miktarda müşterek çocuk için nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davanın tamamen reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.