Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6374 K.2015/19894

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08/12/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. M.. C.. geldi. Karşı tarafadına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 30.07.2006 tarihinde evlendiklerini, davalının bir süre iş bulamaması nedeniyle borçlandığını, müvekkilinin, düğünde hediye edilen ziynetleri, borçları ödemesi için iade edilmek koşuluyla davalı eşine verdiğini, daha sonra müvekkilinin babasının, davalıya iş bulduğunu, davalının düzenli bir iş ve gelir sahibi olmasına rağmen müvekkilinin ziynetlerini iade etmediğini, tarafların şuan ayrı yaşadıklarını, boşanma davasının derdest olduğunu belirterek.

8 adet her biri 15 gram bilezik, 2 adet her biri 22 gram burma bilezik, 2 adet her biri 10 gram bilezik, 1 adet 20 gram künye, 2 adet her biri 5 gram bilezik, 15 adet takı bileziği, 11 adet yarım altın, 16 adet çeyrek altın, 14 ayar takı setinin aynen iadesini, bunun mümkün olmaması halinde, dava tarihi itibariyle değeri üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, harca esas değeri 10.000,00 TL olarak göstermiş, 28.11.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini 26.485,75 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının, kendisinin kiralayıp, kirasını ödediği evde, 2011 yılının Aralık ayından, 2012 yılının Agustos ayına kadar tek başına oturduğunu, bu süre zarfında özel eşyalarını dahi almasına izin vermediğini, ardından kendisinin bilgisi dışında Aydın iline tayin isteyip, 2012 yılının Agustos ayında bütün eşyalarını toplayıp Erzurum'dan Aydın'a taşındığını, evlilik birliği içerisinde davacı ile ortak harcamalar için kredi çektiklerini, davaya konu ziynetlerin kendisine verilmediğini, ziynetlerin davacının tasarrufu altında bulunduğunu, davacının ziynetlerin bir kısmını kendisinin bozdurduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 120 gram 22 ayar 8 adet bilezik (değeri 9.180,00 TL), 44 gram 22 ayar burma bilezik (değeri 3.366,00TL),

20 gram 22 ayar 2 adet bilezik (değeri 1.530,00 TL), 20 gram 22 ayar 1 adet künye (değeri 1.530,00 TL), 10 gram 2 adet bilezik (değeri 765,00 TL), 37,50 gram 15 adet bilezik (değeri 2.868,75 TL), 16 adet çeyrek altın (değeri 2.192,00 TL), 11 adet yarım altın (değeri 3.014,00 TL), 40 gram 14 ayar takı seti (değeri 2.040,00 TL)'nin davalıdan alınarak, davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse, toplam değeri olan 26.485,75 TL'nin, 10.000,00 TL'lik bölümü için dava tarihinden, 16.485,75 TL'lik bölümü için ıslah tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.