Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6497 K.2015/14504

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakalarının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; ikiz ortak çocuklar için ödenen aylık 150.00.- şer TL iştirak nafakasının ve davacı için ödenen 200.00.- TL yoksulluk nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek, nafakaların 300.00.- er TL ye yükseltilmesine ve nafakaların her yıl artması için oran belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakalarının 250.00.- şer TL ye,yoksulluk nafakasının 300.00.- TL ye yükseltilmesine, nafakaların her yıl TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK 176/5. maddesinde; "Hakim, istem halinde, irad biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir " düzenlemesi bulunmaktadır.

Yargıtay'ın bu konudaki yerleşik uygulaması ise gelecek yıllardaki nafaka miktarının TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranına göre artırılması şeklindedir. Mahkemece, nafakaların TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.