Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/6741 K.2016/3791

Taraflar arasındaki ziynet, kişisel ve çeyiz eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacıya ait ziynet, kişisel ve çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını, iade edilmediğini belirterek, (ziynetleri ayrıntılı olarak sayarak) aynen iadesine mümkün değilse dava tarihi itibari ile bedelleri olan 52.230 TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ziynetler ve çeyiz eşyaları ayrıntılı belirtilerek aynen iadesi olmadığı takdirde ziynet eşyaları yönünden 41.012 TL çeyiz eşyaları yönünden 1.797 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Yasanın, hüküm fıkrasında bulunması gereken unsurları ifade eden HMK.'nun 297/2.maddesi uyarınca: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Somut olayda; mahkemece gerekçe kısmında hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı olarak belirtilmiş ise de, hüküm kısmında iadesine karar verilen 30 gram kolye, 10 gram künye ile 5 gram küpeden oluşan setin ayarı belirtilmemiştir.