Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/7342 K.2015/9768

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava yoksulluk nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

Dava dilekçesi eki, kararların tetkikinde,

Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17/10/1988 tarih ve 1987/281 E. - 1988/381 K. sayılı kararı ile davacı ve müşterek çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedildiği;

Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.11.1990 tarih ve 1990/53 E. - 1990/763 K. sayılı dosyasının tetkikinde ise; mezkûr kararda tarafların Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/320 (tam olarak okunamamakla birlikte 1998/520 E. olabilir) sayılı dosyası ile boşandıkları ve bu dosyada davacı kadın lehine 30 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği belirtilmek suretiyle, 30 TL olan yoksulluk nafakasının 60 TL'ye yükseltildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, yoksulluk nafakasının hükmedildiği ve eldeki dosya içerisinde bulunan Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/320 sayılı dosyası tetkik edildiğinde; dosyanın şiddetli geçimsizlik nedeniyle açılan boşanma dosyası olduğu, davacısının Atilay Gürkan, davalısının Şenay Gürkan (eldeki davanın davacı ve davalısı olmayan) olduğu ve davanın red ile neticelendiği anlaşılmaktadır.