Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/7652 K.2015/13618

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacıya ait ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulduğunu, çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını belirterek, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, olmaz ise bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; ziynetlerin davacıda kaldığını, evde bulunan çeyiz eşyalarının iade edileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kısa kararda çeyiz ve ziynet eşyalarının bedelinin faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği, gerekçeli kararda ise bu eşyaların aynen teslimine, olmaz ise değerinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.