Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/8107 K.2015/15489

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde 100 TL yoksulluk nafakasının 800 TL ye çıkarılmasını ve söz konusu nafaka miktarının her yıl üfe oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde aylık 200 TL yoksulluk nafakası ödemeyi kabul ettiğini belirterek fazlaya ilişkin talebin reddini istemiştir.

Mahkemece,100 TL yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesinden sonra takip eden her yıl başında Devlet İstatistik Enstitüsü (Türkiye İstatistik Kurumu) tarafından yayınlanan Üfe oranında artırılmasına, karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Tarafların boşanmalarına ilişkin Çine Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 2014/65 Esas 2014/266 Karar sayılı ilamında hüküm altına alınıp kesinleşen yoksulluk nafakası miktarı 200 TL dir.Mahkemece hükmedilen üfe oranındaki artışın bu miktar dikkate alınarak yapılması gerekirken 100 TL üzerinden artırım yapılması doğru görülmemiştir.