Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/8274 K.2015/16558

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması-iştirak nafakasının indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesi ile; borçlandığını, davalının ekonomik durumunun ise iyi olduğunu ileri sürerek; 1.000.00.- TL olan yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, 500.00.- TL olan iştirak nafakasının 100.00.- TL ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yoksulluk nafakasının dava tarihi olan 29/11/2013 tarihinden itibaren kaldırılmasına, iştirak nafakasının indirilmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HMK 313/1. maddesinde; "Sulh, görülmekte olan bir davada, tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacı ile, mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşmedir ", 315/1. maddesinde; "Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur ..." düzenlemeleri bulunmaktadır.

Somut olayda; eldeki dava 27/11/2013 tarihinde açılmış, yargılama sürer iken taraflarca 18/12/2014 tarihinde imzalanan sulh sözleşmesinde, davalının, evin satış tarihinden itibaren yoksulluk nafakasından vazgeçeceği düzenlenmiştir. Sözleşmede anılan evin satışının ise, 18/12/2014 tarihinde gerçekleştiği resmi satış senedinden anlaşılmaktadır. Anılan nedenler ile mahkemece sulh sözleşmesine aykırı olarak yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.