Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/8532 K.2015/16183

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların müşterek çocukları Mihriban ve Emre için aylık 350,00'şer TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile müşterek çocuklar için aylık 350,00'şer TL nafakanın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı T.M.K'nun 328/1 maddesine göre; babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir.

Somut olayda mahkemece, 15.07.1995 doğumlu Mihriban'ın yargılama sırasında reşit olduğu ve reşit olduğu tarihe kadar nafakaya hükmedilmesi gerektiği dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının birinci bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Müşterek çocuk Mihriban için, dava tarihinden reşit olduğu 15.07.2013 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 350,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,