Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/8790 K.2015/14732

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ve davalı Çiğdem Fotoğrafçılık İnş. Gıda Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin 12/07/2012 tarihindeki düğün töreni için davalılardan .... İnşaat Tic.Ltd.Şti. ile anlaştıklarını, davalı .... İnş.Tic.Ltd.Şti'nin düğünün resim ve dijital çekim işlemleri için diğer davalı ...

Fotoğrafçılık Ltd.Şti. ile anlaştığını, düğün töreninin yapılmasından uzunca bir süre geçmesine rağmen video çekimlerinin davacılara teslim edilmediğini, müvekillerinin en önemli anlarından bir kesit olan düğün törenine ilişkin video kayıtlarını alamadıklarını ve bu hususun telafisinin mümkün olmadığını, bu nedenle müvekkillerinin ciddi üzüntü yaşadıklarını belirterek, F.. G.. için 7.500,00 TL, H..

G.. için 7.500,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... Fotoğrafçılık Ltd.Şti. vekili cevap dilekçesinde; davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusunun düğün değil mevlüt organizasyonu olduğunu, video çekiminin bayanların takı töreninden ibaret olduğunu, davacılara ... plaza yetkilileri aracılığıyla 1.500,00 TL değerinde dijital fotoğraf arşivi ile sözleşme gereği, 36x2 fotoğrafın ücretsiz olarak verildiğini, müvekkili ile .... Ltd.

Şti arasında yapılan sözleşmenin 6.maddesinde şirketin sorumlu olduğu miktarın düğün salonu kiralama bedelinden ibaret olduğunu, davacılarla sözleşme imzalanmadığını, düğün salonu kiralama bedelinin 2.250,00 TL olduğunu, fotoğrafçılar odası ücret tarifesi gereğince 1.500,00 TL değerinde olan fotoğraf arşivinin bedeli düşülerek kalan 750,00 TL nin talep halinde ödeneceğini savunarak, davanın öncelikle husumetten, daha sonra esastan reddini istmiştir.

Davalı .... İnş.Malz.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi duruşmadaki beyanında; sözleşmede 90 dakikalık video çekimi ve 36 adet resim verileceğinin kabul edildiğini, bu hizmetin, ....Fotoğrafçılık tarafından verileceğini söylediğini, sözleşmede yazılı olduğunu, her iki tarafı görüştürdüğünü, düğün organizasyon bedeli 2.250,00 TL'nin diğer davalı .... Fotoğrafçılık şirketinin ödemesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacı F.. G.. için 2.500,00 TL manevi tazminat, davacı H.. G.. için 2.500,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların fazla taleplerinin reddine karar verilmiş, kararı davacılar ile davalılardan .... Fot.İnş.Gıda Tic.Ltd.Şti. temyiz etmiştir.

Dava; eser sözleşmesinde yüklenicinin işi gereği gibi ifa edemediği iddiasından kaynaklanan manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle, Yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun Yasanın amacına aykırı olduğu açıktır.

Buna göre, istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda; taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde olmayıp, hükmün bozulması gerekmiştir.