Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/9004 K.2015/16091

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı,dava dilekçesi ile; davalıdan evlilik dışı çocuğu olduğunu ileri sürerek, kendisi ve çocuk için 350.00.- şer TL nafaka ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı duruşmada; davayı kabul etmediğini, çocuğun babası olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, çocuk için 200.00.- TL nafaka ödenmesine, davacının kendisi için nafaka talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Evlilik dışı doğan çocuk yönünden babanın nafakayla yükümlü tutulabilmesi için, çocukla babası arasında soy bağının kurulmuş olması zorunludur. T.M.K. 333.maddesinde. "Babalık davası ile birlikte nafaka istenir ve hakim, babalık olasılığını kuvvetli bulursa, hükümden önce çocuğun ihtiyaçları için uygun bir nafakaya karar verebilir." hükmü yer almaktadır. Eldeki dava babalık davası değildir. Babalık davası ile birlikte nafaka istenmemiştir.

Çocuk ile anne arasındaki soy bağı doğumla kurulur. Baba ile soy bağı ise, tanıma, anne ile evlilik ve hakim hükmüyle kurulur. Soy bağı ayrıca evlat edinme yolu ile de kurulur (TMK. m.282). Dosyada yer alan nüfus kaydından, çocuğun ( Ç.. Ş.. ) baba adının Semih, soyadının Şişeci olduğu, çocuğun anne soyadı ile annenin nüfus kaydına tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer bir deyiş ile; davalı ile bu çocuk arasında, kanunda gösterilen yöntemlerden biriyle bir soy bağı kurulmadığı görülmektedir. Bu durumda, soy bağının hüküm ve sonucu olan bakım yükümlülüğü henüz davalı için gerçekleşmemiştir. Öyle ise, çocukla davalı baba arasında soy bağı kurulmasına yönelik olarak dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmışsa sonucunun beklenmesi ve hasıl olarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.