Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/9780 K.2016/4384

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... ada 3 parsel 14/7 nolu adresinde bulunan konutuna elektrik aboneliği için müracaat ettiğini, abonelik başvurularının davalı kurum tarafından haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek; geçici elektrik aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacının geçici abonelik verilmesi için gerekli şartları taşımadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; 5 yıl içinde yenilenmeyen 07.07.2004 tarihli yapı ruhsatının 3194 sayılı İmar Kanunu' nun 29. md. uyarınca hükümsüz kaldığını, İmar Kanunu 31. Madde, geçici 11. Madde değerlendirmesinde 27.08.2009 tarihli 2. (yenileme) ruhsatının, esas alınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü, davacı vekili süresi içerisinde temyiz etmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde. "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.

Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de. "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde.

"Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir.

Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; mahkemece hükme esas alınan dava konusu binaya ilişkin, 27.08.2009 tarihli yapı (inşaat) ruhsatının, "yenileme" ruhsatı niteliğinde olduğu, ilk inşaat ruhsatının ise 07.07.2004 olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece; ilk inşaat ruhsat tarihi esas alınarak 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 11.maddesi şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.