Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/10171 K.2018/2411

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 13.03.2018 tarihinde davalı vekili Av....ile davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; daha önceden intihara teşebbüs eden ve bu nedenle tedavi gören murisleri ...'ın 02.03.2012 tarihinde davalı şirkete ait elektrik direğine çıktığı sırada elektrik akımına kapılarak öldüğünü, elektrik direğinde ölüm tehlikesi levhasının bulunmaması, ayrıca koruma demirlerinin kısa ve aralıklı olması nedeniyle davalı şirketin tam kusurlu olduğunu ileri sürerek;

fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik davacı ... için 1.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 1.000'er TL maddi ve 10.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 14.03.2016 tarihli ıslah dilekçeleri ile maddi tazminat istemini toplam 102.719,38 TL'ye artırmış ve maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini istemişlerdir.

Davalı; davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, esas yönünden ise; davacıların desteğinin kendi kusuru ile hayatını kaybettiğini, zira desteğin kendi iradesi ile elektrik direğine çıktığını ve bu nedenle illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiş; 24.03.2016 tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesi ile talep edilen tazminatın zamanaşımına uğradığını bildirmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 102.719,38 TL maddi tazminat ile davacılardan Latife için 12.000 TL, Seher,... ve ... için ayrı ayrı 4.000'er TL olmak üzere toplam 32.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacılar, dava dilekçelerinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talep ettikleri maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş iken, 14.03.2016 tarihli ıslah dilekçelerinde; ıslah ettikleri maddi tazminat miktarının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemişlerdir.

Bu nedenle, mahkemece; HMK'nun 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gözetilerek, ıslah dilekçesi ile artırılan maddi tazminat miktarının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak hüküm altına alınan maddi tazminat miktarının tamamının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.