Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/10447 K.2017/710

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davası üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile.tarihli kararı ile boşandıklarını, lehine aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmediğini, nafakanın yetersiz kaldığını belirterek yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL’ye çıkarılmasına ve duruşmadaki beyanında da nafakanın her yıl üfe oranında arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep edilen nafakayı ödeme imkanı olmadığını, adgari ücret aldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava konusu aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL'ye çıkartılmasına ve her yıl üfe oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazı yönünden ise;

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan.. maddesi uyarınca, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur.

./..

-2-

O halde, mahkemece; davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı vekili lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan . gereğince 1.800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.