Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/10834 K.2017/3743

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının büyükbaş hayvan besiciliği yaptığını, 24.08.2010 tarihinde 7 adet hayvanının demir direkte bulunan elektrik bağlantısının yanlış bağlanmış olması nedeniyle elektrik kaçağı sonucu akıma kapılarak öldüğünü, davalının kuruma ait direkteki hatalı bağlantı ve kurumun ihmali nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, 19.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen 2014/126 Esas sayılı dosyada; aynı olay nedeniyle 06.01.2014 tarihli rapordaki %30 kusur oranına göre 5.700 TL'nin davalı ...'dan, %20 kusur oranına göre 3.800 TL'nin davalı Dervişoğlu Ltd. Şti.'den olay tarihinden itibaren faiziyle tahsili talep edilmiştir.

Davalılar cevap dilekçelerinde davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 5.500 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, birleşen davalı ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, birleşen davalı Dervişoğlu Ltd.

Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 3.700 TL'nin olay tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiş; hükmün temyizi üzerine Dairemiz 10.12.2015 tarih ve 2015/12472 Esas, 2015/20091 Karar sayılı ilamı ile “...davalı ... hakkında zamanaşımının başlangıcının hükme esas alınan son raporun tebliğ edildiği tarih (06.03.2014) olarak kabul edilmesi ve henüz zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek, davalı ...'la ilgili işin esası incelenerek hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 5.550,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 14.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı, dava dilekçesi ile 19.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, alınan bilirkişi raporundan ölen hayvanların değerinin 18.350 TL olduğu ve davacının 150,00 TL gömmek için masraf yaptığı anlaşılmakla davanın 18.500 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalının %30 oranında kusurlu olduğunun kabulü karşısında davalı açısından talep edilen miktarın 5.700 TL olup, kabul edilenin ise 5.550 TL olduğu açıktır.

Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 13. maddesinde ‘’(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece; davaya konu edilen uyuşmazlıkta reddedilen miktar yönünden davalı vekili lehine yukarıdaki madde düzenlemesi gözetilmek suretiyle 150,00 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı vekili lehine 1.800,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.