Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/12619 K.2017/2089

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 2014 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, aralarındaki protokol gereği müşterek çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmediğini ancak davalı babanın boşanmadan sonraçocukların giderlerine hiçbir şekilde katılmadığını belirterek, müşterek çocuklar ...ve ... için aylık 1.000'er TL iştirak nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuklar ... ve ... için dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 500 er TL'den toplam 1.000 TL iştirak nafakasının davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, belirlenen iştirak nafakalarına her yıl Tefe-Tüfe oranlarının ortalaması oranında artırım uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE-TÜFE oranlarının ortalaması " oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 2. maddesindeki "TEFE-TÜFE oranlarının ortalaması " ifadesinin çıkartılarak,