Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/13187 K.2016/11075

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının çocuğu ...'ın Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/20 d. iş sayılı kararıyla koruma altına alındığını, çocuğun ilköğretim öğrencisi olduğunu, davalı babanın ekonomik olarak katkı sağlayacak durumda bulunduğunu, müvekkilinin bakım yükümlülüğü nedeniyle nafaka talep etme zorunluluğu doğduğunu belirterek; aylık 532,25 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ekonomik katkı sağlayacak durumda olmadığını, borçlarının bulunduğunu, çocuğunun menfaatleri gereği kuruma verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 200,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin kabul edilen temyiz itirazının incelenmesinde;

TMK.'nun 366.maddesinde ; " Korunmaya muhtaç kişilerin bakımı, bununla yükümlü kurumlar tarafından sağlanır. Bu kurumlar ,yaptıkları masrafları nafaka yükümlüsü hısımlardan isteyebilirler" düzenlemesi bulunmaktadır .

Somut olayda; davalının, çocukların annesi olan eşinden 30/06/2007 tarihinde kesinleşen karar ile boşandığı, velayetin daha sonra 31/03/2011 tarihinde kesinleşen karar ile davalı babaya verildiği, çocuk ...'nın 24/04/2005 doğumlu olduğu; davalının 06/04/2015 tarihli dilekçeyle koruma altına alınması için Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne başvuruda bulunduğu, Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 2015/20 D. İş sayılı kararıyla koruma altına alındığı; davalı babanın, mübaşir olarak çalıştığı, 2015 yılının Mayıs ayı maaşının 2.130,67 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Davalının ekonomik ve sosyal durumu ve çocuğun ihtiyaçları değerlendirildiğinde davacı yararına takdir edilen yardım nafakası miktarları az olduğundan hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davalının gelir durumu, çocuğun ihtiyaçları, davacının çocuk için katlandığı masraflar değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK.'nun 4.maddesi)de gözetilerek, daha uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

Ayrıca; dava konusu talebin yardım nafakasına ilişkin olmasına rağmen tedbir nafakası olarak değerlendirilerek bu yönde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.