Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/16150 K.2017/6046

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı baba ile müvekkilinin annesinin... 2. Aile Mahkemesinin 2015/71 esas sayılı dosyası ile görülmekte olan boşanma davasının devam ettiğini, davalının yaklaşık iki senedir eve gelmediğini, başka bir hanımla imam nikahlı olarak yaşadığını, eve gelmeyen davalının evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacının ise 18 yaşında ve öğrenci olduğunu, okuldan artan zamanı olmadığından çalışarak kendi geçimini sağlayamadığını, lise öğrenimini tamamlayıp üniversite öğrenimi yapabilmek için babasının ekonomik desteğine ihtiyacının olduğunu belirterek aylık 500,00 TL nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının liseyi bitirdiğini ve şu an öğrenci olmadığını, yardım edecek maddi durumu bulunmadığını, mahkeme aksi kanaatteyse davacının 18 yaşını doldurmuş olması dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı yararına aylık 100 TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 100 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba ile oğul oldukları, davacının Bülent Ecevit Üniversitesi Gemi Makineleri bölümü 1. sınıf öğrencisi olduğu, çalışmadığı, davalının ise emekli olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.