Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/16716 K.2017/5829

Taraflar arasındaki asıl dava nafaka artırımı, karşı dava nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar kaldırılarak dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı ... vekili mahkememize ; İzmir 6. Aile Mahkemesinin 2011/6 E., 2011/646 K. Sayılı kararı ile tarafların boşandıklarını ,müvekkili için aylık 150,00 TL, müşterek çocuk için aylık 100,00 TL nafakaya hükmolunduğunu, ,aradan geçen zamanda takdir edilen nafakaların ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını bu nedenle, yoksulluk nafakasının 300TL'ye;iştirak nafakasının müşterek çocuk için 400 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı ; asıl davanın reddi ile boşanma kararı verildiği tarihte avacının herhangi bir işte çalışmaması nedeni ile lehine nafakaya hükmolunduğunu, ancak aradan geçen süre içerisinde davacının sigortalı olarak çalıştığını,aylık2.200,00 TL civarında gelirinin olduğunu ileri sürerek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece,asıl davanın kısmen kabulü ile İzmir 6. Aile Mahkemesinin 2010/928 E., 1040 K. Sayılı kararı ile aylık 100,00 TL olarak belirlenmiş iştirak nafakasının dava tarihi olan 22/02/2016 tarihinden itibaren 150,00 TL artırılması ile yoksulluk nafakasının artırılması isteminin reddine; karşı davanın ise kısmen kabulü ile İzmir 6. Aile Mahkemesinin 2010/928 E., 1040 K. Sayılı kararı ile aylık 150,00 TL olarak belirlenmiş yoksulluk nafakasının karşı davanın açıldığı 15/03/2016 tarihinden itibaren 50,00 TL azaltılarak aylık 100,00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş,hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde;Mahkemece verilen 18/05/2016 tarih, 2016/122 E. - 2016/378 sayılı karar Davacı K.Davalı vekili tarafından 27/06/2016 tarihinde Temyiz edilmiş olup, mahkemece 29/06/2016 tarihli muhtıra ile davacıya temyiz karar harcını

muhtıra tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin süre içinde dosyaya yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verileceği ihtar olunmuş olup,davacı karşı davalı vekiline muhtıra 11.07.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ,davacı-karşı davalı vekilince süresi içinde 28.06.2016 tarihinde temyiz harcın yatırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece,her nekadar 25/07/2016 tarihli ek karar ile davacı-k.davalı vekili tarafından temyiz karar harcı yatırılmadığından bahisle HMK'nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla HUMK'nun 434. Maddesi gereğince temyiz isteminin reddine dair karar verilmiş ise de davacı-karşı davalı vekilince süresi içinde temyiz harcının yatırılmış olduğundan mahkemece verilen 25/07/2016 tarihli temyiz başvurusu talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak işin esasına girmek gerekmiştir.