Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/17485 K.2017/11036

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; maliki olduğu taşınmaz için 19.03.2007 tarihinde elektrik abonman sözleşmesi yaptığını, bu abonelikle ilgili davalı idarenin Şişli 6.İcra Müdürlüğünün 2008/10393 Esas sayılı dosyası ile kendisi aleyhine takip başlattığını, dava konusu faturanın 2007 yılının 6.ayına ait olduğunu, davacının ise bu tarihten 2 ay önce sözleşme yaptığını, boş ve kullanılmayan bir yerde 2 aylık sürede 7.804TL elektrik tüketilmesinin mümkün olmadığını, bu faturanın eski kullanıcıya ait olduğunu ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının 19.03.2007 tarihinde abonelik sözleşmesi imzalayarak elektrik kullanmaya başladığını, 19.03.2007 tarihinde güç attırımı yaparak 3X30 A lik sanayi saati taktırdığını, davacıya 04.06.2007 son ödeme tarihli fatura gönderildiğini, davacının bu faturayı ödememesi nedeniyle Şişli 6.İcra Müdürlüğünün 2008/10393 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi yapıldığını, takibe esas faturanın davacının aboneliği dönemine ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, taleple bağlı kalınarak Şişli 6. İcra Dairesi'nin 2008/10393E sayılı takip dosyasındaki borç nedeniyle davacının 7.804TL borçlu olmadığının tespitine, hükmolunan kısım yönünden davacı hakkındaki icra takibinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; dava konusu faturanın ilk okuma tarihi olan 21.03.2007 ile son okuma tarihi olan 07.06.2007 tarihleri arasındaki 77 günlük süreye ilişkin olduğu, bu sürede davacının faturadaki tutar kadar olmasa da belli bir miktar tüketim yapmasının olağan olduğu, ancak 04.06.2007 tarihinde sayaç endeksinin ne miktar olduğunun dosyadan tespit edilemediği,

davacıya ait endeks dökümüne göre 10.08.2007 tarihindeki endeks işaretinden yararlanılarak tüketimin bulunması gerektiği, buna göre davacının ödemesi gereken tutarın 10,83 TL asıl alacak, 1.66 TL gecikme faizi ve 0.30 TL KDV olmak üzere toplam 12,79TL olarak tespit edildiği şeklinde görüş bildirildiği, iş bu raporda; herhangi bir mevzuat hükmünün tartışılmadığı, varsayıma dayalı tespitlerin yapıldığı, bu şekilde yapılan hesap yönteminin fatura tarihinde yürürlükte olan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'ne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davaya konu fatura tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmelik ve tarifeler uyarınca varsa davacının borçlu olduğu bedelin tespiti amacıyla önceki bilirkişi dışında oluşturulacak konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak, davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği gerçek alacak miktarının duraksamasız belirlenmesi ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yasal dayanağı olmayan, yetersiz ve denetime açık olmayan bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.