Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/17564 K.2017/7103

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde...Aile Mahkemesinin 2010/149 Esas 2010/171 Karar sayılı ilamı ile davalı eşinden boşandığını, bu kararla müvekkili lehine 100,00 TL ve velayeti anneye verilen müşterek çocuk lehine 50,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, nafakanın bağlandığı 2010 yılından bu yana gerek müvekkilinin gerekçe müşterek çocuğun masraflarının giderek arttığını, günün ekonomik koşullarının değiştiğini, çocuğun ihtiyaçlarının arttığını, bu nedenlerle müvekkili lehine hükmolunan 100,00 TL yoksulluk nafakasının 350,00 TL'ye çıkartılmasına, müşterek çocuk için hükmolunan aylık 50,00 TL iştirak nafakasının arttırılarak aylık 250,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, talep edilen nafaka miktarlarını ödeyecek durumunun olmadığını, beyanla davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile;100,00 yoksulluk nafakasının aylık 140,00 TL'ye ve 50,00 TL iştirak nafakasının aylık 70,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yoksulluk nafakasının artırımına ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı tarafın iştirak nafakasının artırımına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın, 328.maddesi hükmü gereğince; Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1.maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331.maddesine göre; Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda, mahkemece, iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davalı babanın asgari ücretli , davacı annenin ise, ev hanımı olduğu, geçimini babasının sağladığı, müşterek çocuğun ilkokul 2. sınıf öğrencisi olduğu, iştirak nafakasının daha önce artırılmadığı, eldeki davanın 07.02.2014 tarihinde açıldığı , ilk nafaka ilamının üzerinden yaklaşık 4 yıl geçtiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine göre; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu konu hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü davalı babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, daha yüksek nafakaya hükmetmek olmalıdır.