Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/18574 K.2018/5379

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı. 08/08/2013 günü gece 01.00 sularında davalı şirkete ait elektrik tellerinin bakımının ve gözetiminin yapılmaması nedeniyle yangın çıktığını, çıkan yangın sonucu işyerinin içindeki makina ve malzemelerin yanarak kullanılamaz hale geldiğini, davacının yangın olayından birkaç gün önce davalıyı arayarak tellerin sarkmış olduğunu ve yangın çıkma tehlikesinin bulunduğunu bildirdiğini, ancak talebin dikkate alınmadığını, olay sonrasında ...

2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/48 D.iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını ve maddi zararının(işyeri, makine, çalışma kaybı) tespit edildiğini, bu süreçte büyük ekonomik kayba uğradığını, iş ve müşteri kaybı nedeniyle psikolojik olarak da yıprandığını belirterek 23.107,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili;

davanın müvekkili kurum ile bir ilgisi bulunmayan yangın nedeniyle açıldığını, söz konusu zararın davalı kurumdan talep edilemeyeceğini, yapılan ihbarlar üzerine davalı kurum ekiplerince arızaların giderilerek bölgeye düzenli enerji verildiğini, akabinde herhangi bir şikayet bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu ve davacının kusuru oranında tazminattan indirim yapılarak davanın kısmen kabulü ile 19.944,00 TL' maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi(TBK'nun 58.md.) nde manevi tazminata ilişkin düzenleme yer almaktadır.Borçlar Kanunu’nun 49.maddesi (TBK.nun 58. md.) hükmüne göre manevi tazminata karar verilebilmesi için 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 24.maddesi hükmünde genel olarak açıklanan kişilik haklarına bir saldırı bulunması, hukuka aykırı fiil sonucunda kişilik haklarının zarar görmüş olması zorunludur.

Malvarlığında bir zarar meydana gelmesi halinde de kişinin az veya çok üzüleceği ve manevi olarak acı çekeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, malvarlığı zararları bu madde kapsamına girmemektedir. Anılan madde hükmü ile yalnızca kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararların giderilmesi amaçlandığından malvarlığı zarara uğrayan kişi yararına Borçlar Kanununun 49.maddesi hükmüne göre manevi tazminata hükmedilmesi yasal olarak mümkün bulunmamaktadır.

O halde; mahkemece; yukarıda ifade edilen madde metni incelendiğinde de görüleceği üzere; davacı yönünden manevi tazminat istem koşullarının eldeki dava bakımından oluşmadığı nazara alınarak, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,