Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/19026 K.2018/5510

Taraflar arasındaki tazminat-muarazanın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı şirkete ait ... no’lu hattın kullanıcısı olduğunu, hat ile görüşmelerini yapmakta iken hattın dış aramalara izni ve haberi olmaksızın kapatıldığını, çevresinin geniş ve eşinin dostunun çok olması nedeni ile mağduriyetinin büyük olduğunu, firmaya yapmış olduğu müracaatlarda hattının aramalara açılmasını talep etse de sonuç alamadığını ileri sürerek, davalı firmanın yaptığı müdahalenin sonlandırılmasını, uğramış olduğu manevi zararın tazmini için ise, 3.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, hattın kapatılmasının kendileri ile davacı arasında imzalanan sözleşme kapsamında olduğunu, sözleşmenin 5. ve 8. maddesi gereği işlem yapıldığını, sözleşmeye aykırı bir durumun söz konusu olmadığını,savunarak,davanın reddi ile lehlerine %20 oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.Mahkemece; davacının borcu nedeniyle telefon hattının kapatıldığı, daha sonra borç ödendiği için de hattın yeniden açıldığı,bu cihetle giderilmesi gerekli bir muarazanın bulunmadığı, manevi tazminat yönünden ise eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı,

dolayısıyla manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.1-Dava.

GSM aboneliğinden kaynaklı manevi tazminat ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi,

olarak tanımlanmıştır.Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır.Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde,

1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır.

Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir.

Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler.

Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; dosya kapsamında yer alan davaya konu ... no’lu hatta ait abonelik sözleşmesinin incelenmesinde üzerinde ... Otomotiv San. ve Tic.

Ltd.Şti’’ kaşesinin bulunduğu ve hattın tarifesinin ise ... olduğu anlaşılmakla, söz konusu hattın şirket hattı mı, yoksa bireysel hat mı olduğunun mahkemece araştırılması gerektiği sabittir. Nitekim, söz konusu hattın şirket hattı olduğu tespit edilirse mahkemece Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu düşünülerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

2-Bundan ayrı olarak,mahkemece, taraflar arasındaki muarazanın hattın açılması suretiyle giderildiği gerekçede de belirtilmiş olmasına rağmen hükümde muarazanın giderilmesi talebi yönünden ‘’karar verilmesine yer olmadığına’’ şeklinde karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.