Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/19042 K.2018/6786

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, ek kararında davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine: temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava; davacı hakkında tahakkuk ettirilen kaçak su kullanım bedeline ilişkin faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya toplam 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş, mahkemece; 27.05.2016 tarihli ek karar ile ''anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile HMK 341 maddelerine göre temyiz talebinin reddine'' karar verilmiş, ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece 27.05.2016 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğundan bahisle davalı tarafın temyiz talebi reddedilmiş ise de; somut olayda davacı, toplam 4.933,00 TL'lik fatura nedeni ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının, 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline karar verilmiş, dolayısıyla davacının 4.670,48 TL yönünden borçlu olmadığı tespit edilmiştir.

Buna göre; davalı aleyhine hükmedilen miktar 4.670,48 TL olduğu anlaşılmakta olup, iş bu miktar karar tarihi olan 2015 yılında temyiz sınırının (2.080,00 TL) üzerinde olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2016 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına girildi.