Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/20170 K.2017/9884

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili ; tarafların Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/143 Esas 2012/51 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, davalıya aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının başka biriyle evliymiş gibi yaşamını sürdürdüğünü bu nedenle yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02/05/2012 tarih 2010/143 E 2012/51 Karar sayılı kararı ile davacı aleyhine verilen yoksulluk nafakasının Kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Kural olarak, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. (TMK m. 176/4)

İrat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır. (TMK m. 176/3)

Bununla birlikte, yargılama giderleri, davada haksız çıkan, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m.326/1; HUMK m.417/I c.1). Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır(6100 sayılı HMK m.326/2; 1086 sayılı HUMK m. 417/ I c.2).

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" 331. maddesinin 1. fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın

esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği; "Yargılama Giderlerine Hükmedilmesi" başlıklı 332.maddesinde de; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği; yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümünün hüküm altında gösterileceği; hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceğinin, mahkemece ilamın altına yazılacağı, düzenlenmiştir.

Davacı taraf, yukarıdaki yasa hükümleri gereğince; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşadığı iddiasıyla yoksulluk nafakasının kaldırılmasını istemektedir.

Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/143 Esas 2012/51 Karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmalarına ve davalı lehine aylık 250 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Somut olayda;davacı dava dilekçesinde davalının başka biriyle evliymiş gibi yaşamını sürdürdüğünü ileri sürerek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiş,mahkemece davalının yargılama esnasında yeniden evlendiği nazara alınarak davanın kabulüne dair karar verilmekle birlikte davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Ancak ne var ki, irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi halinde kendiliğinden kalkar ve dava konusuz kaldığından hâkim, tarafların davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre, yargılama ve vekalet ücreti giderlerini takdir ve hükmeder.

Buna göre, mahkemece davacının dava dilekçesinde davalının başka biriyle evliymiş gibi yaşamını sürdürdüğünü ileri sürerek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiş olduğu göz önünde bulundurularak,davacının bu hususta tanıkları da dinlenilerek varılacak sonuca göre davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini ve vekalet ücretini takdir ve hükmetmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmemiş,bu husus bozmayı gerektirmiştir.