Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/20783 K.2018/8537

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; tarafların işlerinin ortak olduğu dönemde ortak olarak alıp ödedikleri ziraat aletlerinden bir kısmını davalının kendi kullanımında tutulduğunu, 24.000 TL tutarındaki bu aletlerin davacı hissesine düşen 12.000 TL, davalının ....... olan borcuna yatırılmak üzere dava dışı kişiden alınan borçtan kaynaklanan 19.000 TL ve davalının kendi tarlasını sulamak için davacının elektrikli su kuyusundan yapmış sulama neticesinde gelen elektrik faturasından kaynaklanan 6500 TL olmak üzere toplam 37.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine, davacı tarafça başlangıçta yatırılan 640,45 TL'nin alınması gereken 2.561,62 TL karar ve ilam harcından mahsubu ile eksik kalan 1.921,17 TL'nin davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

./..

-2-

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın reddi halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur. O halde; mahkemece davanın reddi nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken; davacının nispi harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

.....