Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/21403 K.2017/10604

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı ile Adana 3. Aile Mahkemesinin 2013/17 esas 2014/99 sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma ile birlikte müşterek çocuk İrem'in velayetinin kendisine verilerek çocuk için aylık 600 TL iştirak nafakası ile kendisi için aylık 750 TL yoksulluk nafakasının hüküm altına alınmasına karar verildiğini ancak hükmedilen nafakaların ihtiyaçları karşılamakta yetersiz kaldığını ileri sürerek kendisi için hükmedilen aylık 750 TL yoksulluk nafakasının aylık 2.000 TL'ye, müşterek çocuk için de hükmedilen aylık 600 TL iştirak nafakasının da aylık 2.000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; borç içerisinde olduğu, ekonomik olarak zor durumda kaldığını, iki yıllık süre içerisinde davacının ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarının artamadığı gibi boşanma davasından sonra davacının babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; müşterek çocuk lehine hükmedilen aylık 600 TL iştirak nafakasının bu kere 400 TL daha artırılarak toplam aylık 1.000 TL'ye çıkartılmasına, davacı anne lehine hükmedilen aylık 750 TL yoksulluk nafakasının bu kere 250 TL daha artırılarak toplam aylık 1.000 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının iştirak nafakasının arttırımına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı tarafaın yoksulluk nafakasının arttırımına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen Dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; davacının ev hanımı olup, babasından dolayı aylık ortalama 956,56TL ölüm aylığı aldığı, davalının ise halen emekli olup aylık 1.050TL gelirinin olduğu, aynı zamanda tekstil üzerine kendine ait bir iş yerinin bulunduğu, boşanma davasından sonra tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.