Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/22703 K.2018/10196

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesinde.

6686 nolu abone numarası ile elektrik enerjisi kullanmakta olduğunu, davalı şirketin, aleyhine kaçak elektrik kullandığı gerekçesiyle 991,54 TL ve 33.184,00 TL olmak üzere iki defa kaçak elektrik tahakkuku yaptığını, tahakkuk edilen borcun haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu kaçak tahakkuk ile ortaya çıkan 39.641,00 TL meblağ ve bu meblağa işletilen faizler hususunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 9.000,00 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davacı davasını ıslah ederek talebini 37.876, 59 TL’ye yükseltmiştir. Davalı , dava konusu kaçak tespit tutanağı ve tahakkuk edilen borcun davacıya tebliğ edildiğini, davacının yasal süresi içerisinde borca itiraz etmediğini, haksız fiillerde zamanaşımı süresinin fiilin öğrenilmesinden itibaren bir yıl olduğunu, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini;

davacı tarafın iddialarının yersiz olduğunu, yapılan kontrolde davacının tesise ve sayaca müdahale suretiyle kaçak elektrik kullandığını, mevzuat gereği kaçak usulsüz elektrik tespit tutanağı düzenlendiğini, EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve EPDK Kurul kararları esas alınarak kaçak elektrik kullanma cezası tahakkuku ve ek tahakkuku yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının davalıya 39.641,00 TL miktarlı borç nedeniyle 29.144,26 TL borçlu olmadığının tespitine , fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş;

hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.HUMK'nun 275 ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

(HMK md.266 vd.) Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.Dava konusu olayda; her ne kadar bilirkişi görüşüne başvurulmuş ise de; mahkemenin hükmüne esas aldığı raporu düzenleyen bilirkişiler EPDK uzmanı ve emekli ticaret mahkemesi başkanı olup, uyuşmazlık konusunda uzman olmadığından, raporuna itibar edilemez.

Öte yandan, mahkemece; davacının sorumlu olduğu kaçak elektrik miktarının belirlenmesi açısından, elektrik mühendisi bilirkişiden rapor alınmış ise de bu rapor yeterli görülmeyerek ikinci kez farklı bir heyetten rapor alınmış, davacının sorumlu olduğu miktar yönünden iki rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin,ikinci rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilerek,

mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışındaki elektrik mühendislerinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi ve tutanak tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ve EPDK kararları esas alınarak, iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde; somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.