Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/22800 K.2018/9577

.......

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı şirketin davacının bilgisi olmadan 2 telefon hattını davacı adına tesis ettiğini ve bu 2 hatta kontratlı olarak 2 adet cep telefonu alındığını, bu hatları alan kişi ya da kişilerin faturalarını ve telefon taksitlerini ödemediğini, bunun üzerine davalı şirketin davacı aleyhine icra takibi yaptığını, davacının imzanın kendisine ait olmadığı ve bahse konu hatları hiç kullanmaması nedeniyle icra takibine itiraz ettiğini, davalı şirketin her an itirazın iptali açabileceğini ve ayrıca kayıtlarda davacının icralık gözüktüğünü, davalı şirketin özensizliği sebebiyle hiç bir bankadan kredi kartı, kredi vs. de alamadığını ileri sürerek,

fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında akdedilen abonelik sözleşmesi gereği taahhuk ettirilen faturaların davacı tarafından ödenmediğini, ödenmeyen faturalara ilişkin icra takibi yapıldığını, borcun ödenmediğini, yapılan icra işlemlerinde, imzalanan sözleşmede ve davalı şirket tarafından verilen hizmette hiçbir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu ile dava konusu abonelik sözleşmesinde davacı adına atılı bulunan imzaların davacının elinden çıkmadığı belirlendiğinden, 204 sayılı İİK'nun 72/1 maddesi gereğince davacı borçlunun davasının kabulüne,......... Müdürlüğü'nün 2015/17486 E. sayılı dosyasında takibe konu ... adına düzenlenmiş 16/01/2015 tarihli......... numaralı 2 adet bireysel tip abonelik sözleşmesi yönünden davacı ...'nın borçlu olmadığının

......

tespitine, 204 sayılı İİK'nın 72/2 maddesi gereğince........... 2015/17486 E.sayılı icra dosyasındaki takibin derhal durdurulmasına, 204 sayılı İİK'nın 72/5 maddesi gereğince davacı borçlunun kötü niyet tazminat talebinin kabulüne, asıl alacak miktarı olan 6.419,20 TL'nin %20'si olan 1.283,84 TL kötü niyet tazminatının davalı alacaklıdan alınarak davacı borçluya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, İcra ve İflas Kanununun İİK’nın 72. maddesine dayalı menfi tespit davasıdır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 72 maddesinin 5.fıkrası uyarınca; “...Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırşa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olamaz.”

Buna göre; alacaklının anılan tazminata mahkum edilebilmesi, açıkça takibin kötü niyetle yapılmış olması ve takip nedeniyle borçlunun zarara uğramış olması koşullarına bağlanmıştır. Takibin haksız olması tek başına yetmemekte, ayrıca kötüniyetli olması da gerekmekte olup, ispat yükü; takibin kötüniyetli olduğunu iddia eden davacı (borçlu)’nun üzerindedir.

Dava konusu olayda, takibin kötüniyetli olarak yapıldığı davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Bu durumda kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

..........