Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/3180 K.2016/6473

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 2005 doğumlu... ve 2009 doğumlu... isminde çocuklarının olduğunu, davalı kocanın müşterek hanenin ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkiline tehdit ve hakaret içeren sözler söylediğini, davalı (koca)nın yedi ay önce müşterek haneyi terk ettiğini, o tarihten bu yana tarafların ayrı yaşadıklarını, davalı kocanın davacıyı arayıp sormadığı, davacı ve müşterek çocuklar için maddi destekte bulunmadığını, davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 350,00 TL, müşterek çocukların her biri için 250,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının davalıyı evden kovduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu, davacı kadının maddi açıdan katkıya muhtaç olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 250,00 TL müşterek çocuklar.... için 150 şer TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, hükmün 1.bendinde yer alan, müşterek çocuk 2009 doğumlu .... olarak zuhulen yazılmış olduğu anlaşılmış ancak mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.