Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/3424 K.2017/14136

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; araba satın almak üzere davalı şirkete gittiğini, 18/06/2010 tarihinde aracı görmek için davalı şirket görevlisi .....ile birlikte otoparka gönderildiğini, açık otoparkta görevlinin aracı bulmakta zorlandığını, görevlinin hangi aracı göstereceğini bilemediğini, orada bulunan bir aracı göstererek araca bakmak için arkaya doğru ilerlediğini ve aracın yanına vardığında birden bire üzerine atlayan ... cinsi köpekle karşılaştığını, otoparkın işletmeciliğini davalı ...'ın yaptığını, köpeğin müvekkilinin bacak, karın ve sağ kolda dirseğinden yaraladığını ve saldırgan köpekle boğuşurken de hiç kimsenin kendisine yardım etmediğini,

köpek tarafından ciddi şekilde yaralandığını, köpeğin bulunduğuna dair herhangi bir uyarının mevcut olmadığını, davalıların kusursuz sorumlulukları bulunduğunu,belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000-TL maddi, 100.000-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davaya konu olayın gerçekleştiği ve davalı ... tarafından işletilen otoparkın 50-60 araç alacak büyüklükte olup, diğer davalı şirkete ait otomobillerin park edildiğini, otoparkın etrafının tamamen tel örgüyle çevrili olup, güvenliğinin bekçi, güvenlik kamerası ve köpekle sağlandığını, otoparkta içeride köpek olduğuna dair muhtelif uyarıcı levha olduğunu, ayrıca köpeğin 24 saat bağlı tutulduğunu, olay günü de köpeğin bağlı olup, köpek ile ilgili her türlü emniyet tedbirini aldıklarını, köpeğin kangal kırması olduğunu, görevlinin arabanın arkasında köpek var ısırabilir uyarısına rağmen davacının köpeklerle arasının iyi olduğunu söyleyerek köpeğin üzerine yürüdüğünü ve bağlı köpeğe zorla kendini ısırttığını, kusur ve ihmallerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı köpek sahibi ... durumun gerekli kıldığı her türlü özeni göstermediği gibi veya böyle bir özeni göstermiş olsaydı bile zararın gerçekleşmesine engel olamayacağını ispat edemediği, hayvan sahibi olması nedeniyle hayvanın davacıya vermiş olduğu zarardan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00-TL kazanç kaybından kaynaklı maddi tazminat ile 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 18/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...nin ise davacıyı ısıran hayvanın bulunduğu otoparkla ilgisinin bulunmadığı,

işletmeci sıfatını ve hayvan sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosyanın incelenmesinde;.... Kurumu tarafından verilen raporda davacının 18.06.2010 tarihinde maruz kaldığı köpek ısırması sonucu meydana geldiği bildirilen sinir yaralanması arızası 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri muvacehesinde fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 18.06.2010 tarihinden itibaren 18 ay (onsekiz) kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceğinin belirlendiği, davalı tarafın köpek ısırması nedeniyle 18 ay süreyle iş gücü kaybı olamayacağına yönelik itirazda bulunduğu görülmektedir.

HUMK'nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler, 6100 sayılı HMK'nın beşinci bölümünde "Bilirkişi İncelemesi" başlığı altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

O halde mahkemece, üniversitelerden seçilecek içinde Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı olan bilirkişi heyetinden dosya içerisindeki tedavi ve hastane kayıtları incelenerek davacının köpek ısırması nedeniyle iyileşme süresinin belirlenmesi amacıyla hüküm kurmaya elverişli, Yargıtay denetimine açık ayrıntılı rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Mahkemece köpek eğitmeni bilirkişiden alınan ilk raporda; otoparkta uyarıcı levha bulunduğu, köpeğin 2mt lik zincirle bağlı olduğu, 3-4 m mesafeye hareket edebildiği, satış görevlisinin davacıyı yalnız bırakması nedeniyle % 20 oranında kusurunun bulunduğunun belirtildiği, veteriner hekim tarafından alınan ikinci raporda; davalı otopark işletmecisi ...’ın yeterli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle tamamen kusurlu olduğu, davacıya atfı kabil kusur bulunmadığının belirtildiği, olayla ilgili ceza dosyasında hukukçu, veteriner hekim ve iş güvenliği uzmanı tarafından verilen raporda ise;

davalı ...’ın köpek ısırmasını engellemek için gerekli özeni göstermemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, davacının yaşı itibariyle tedbirli ve özenli davranması gerekirken riayet etmemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi amacıyla alanında uzman bilirkişi marifetiyle tarafların beyan ve itirazlarının dikkate alınarak tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı ve açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.