Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/4214 K.2016/7877

Taraflar arasındaki tedbir nafakası artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde,... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/126 Esas, 2013/376 Karar sayılı ilamı ile davacı için 400 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede takdir edilen nafakanın ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını bu nedenle, tedbir nafakasının 600 TL 'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 400 TL tedbir nafakasının 425 TL'ye yükseltilmesine, nafakanın 01/01/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere gelecek yıllarda her yılın aynı tarihinde artırılmak kaydıyla ...oranında artırım yapılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tedbir nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 176/5. maddesinde "Hakim, istem halinde, irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir." denilmektedir.

Kanun hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere mahkemece taraf lehine hükmedilecek nafakanın gelecek yıllarda artışına hükmedilebilmesi için "istem" gerekmektedir. Aksi takdirde mahkemece bu yönde bir hüküm kurulamaz

Somut olayda, davacı tarafça talep edilen nafakaların gelecek yıllarda da artışı yönünde herhangi bir talepte bulunulmadığı, buna rağmen mahkemenin bu yönde hüküm kurduğu anlaşılmaktadır.