Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/4484 K.2017/15261

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 25/10/2013 tarihinde evlendiklerini, davalının evlendikleri günden itibaren sürekli kumar oynadığını, maaaşını doğrudan kumara yatırdığını ve evin hiçbir ihtiyacı ile ilgilenmediğini, kendisine düğünden önce mehir olarak takılan 20 adet bilezik, 52 adet çeyrek altın, 10 adet yarım altının davalı tarafça zorla elinden alınarak bozdurulduğunu ve bu parayla da kumar oynandığını belirterek; dava konusu ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ziynet bedeli olan 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait altınları bozdurarak kumar oynadığı iddiasının doğru olmadığını, balayından döndükten sonra harcamalarını kapatmak için yalnızca iki adet bilezik bozdurduklarını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle, yalnızca davalının bozdurulduğunu kabul ettiği 2 adet bilezik yönünde davanın kısmen kabulüne, ortalama 20'şer gramdan 2 adet toplam 40 gram 22 ayar bileziğin bulunması halinde aynen, bulunmaması halinde bedeli olan 3.280,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet eşyası alacağı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalı tarafça bozdurularak kumar oynadığını ileri sürmüş, davalı koca ise bu altınların davacı bulunduğunu, yalnızca iki adet bileziğin balayı borçlarını ödemek için birlikte bozdurulduğunu savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve

korunmasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, kadının ispatlaması gerekir.

Somut olayda davacı kadının iddiası, dava konusu ziynet eşyalarının evden ayrılırken elinden alındığı ya da götürülmesine engel olunduğu değil, evliliğin devamı süresince davalı tarafça elinden alınarak, kumar oynamak için bozdurulduğu ve harcandığı yönündedir. Davacı bu iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.

Davacı iddiasının ispatı için tanık deliline dayanmış ve gösterdiği tanıklar mahkemece dinlenmiştir. Dinlenen davacı tanıkları (davacının kardeşleri) beyanlarında, davalının sürekli internet üzerinden kumar oynadığını çok yüklü miktarda borçlandığını, kumar borçlarını ödemek için davacıya düğünde takılan altınları bozdurduğunu ve bu parayla hem kumar borcunu ödediğini hem de yeniden kumar oynadığını, davacı kardeşlerinin bu durumu kendilerine anlattığını beyan etmişlerdir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların gerçek olmayan olayları gerçekmiş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. Aksine tüm davacı beyanları aynı anlatımları içerir ve birbiriyle tutarlıdır. O halde, tanıkların sözlerine değer vermek gerekir. Buna göre, dinlenen tanıkların beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı kadının altınlarının evlilik sırasında davalı tarafça bozdurulduğu ve kumar borcunu ödemek ve kumar oynamak için kullanıldığı yönündeki iddiasını ispat ettiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece,yukarıdaki ilkeler gözetilerek, öncelikle düğünde takılan ziynetlerin tamamının miktarının tespiti ile taraf delilleri de değerlendirmek suretiyle, davacı tarafça talep edilen ve ispatlanan ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kuruılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.