Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/4673 K.2017/14556

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar: müşterek çocukları ...'in 28/12/2007 tarihinde arkadaşları davalı ... ve dava dışı ... ile birlikte avlanmaya çıktığını, davalı ... tarafından ateş açıldığını, ...'u sol dizinin altından yaraladığını ve parçalı kırık meydana geldiğini, tedavi süresinde birçok zorunlu masraflarda bulunduklarını, davalılar tarafından şimdiye dek hiçbir maddi ve manevi destek sağlanmadığını, bu süre içerisinde çalışamadıklarını, kazanç kayıplarının bulunduğunu belirterek;

fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla, 7.393,17 TL tedavi, vs masraf bedelinin, davacı ... yönünden 3.000,00 TL, davacı ... yönünden 1.800,00 TL, davacı ... yönünden 800,00 TL kazanç kaybı bedelinin, davacı ... yönünden 35.000,00 TL, diğer davacılar yönünden ayrı ayrı 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar: davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalıların aile başkanı olarak zarardan sorumlu oldukları, olay nedeni ile davacı ...'in % 28 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, % 28 oranındaki maluliyet oranının sürekli olduğu ve iyileşme süresinin 18 aya kadar uzadığı, 18 aylık tedavi süresince zorunlu masraf yapıldığı, tarım işçisi oldukları anlaşılan davacılar İsmet ve ...'in tedavi nedeniyle 4 ay süre ile çalışamadıklarını kabul etmenin hayatın olağan akışına ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 110.490,39 TL çalışma gücü kaybı tazminatının 800,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, kalan 109,690,39 TL'sinini ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, tedavi için yapılan 8.781,52 TL masrafın 7.393,17 TL'sinin

dava tarihinden itibaren, kalan 1.388,35 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davacı ... için 3.000,00 TL ve davalı ... için 1.800,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı anne baba için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosyanın incelenmesinde; olay nedeniyle tedavi süresinde davacılar tarafından tedavi, yol, yemek, konaklama vs. yönünden masraf talebinde bulunulduğu, dosya kapsamında ibraz edilen fatura ve belgelere göre bilirkişi raporu alındığı, mahkemece olay tarihinden itibaren 18 aylık sürede yapılan masraflar yönünden talebin kabul edildiği görülmektedir.

Tedavi masraflarının talep edilebilmesi için ilgili masraf kalemlerinin doğrudan tedavi gideri niteliğinde veya tedavi sırasında ve sonrasında yapılması gereken giderler kapsamında bulunması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda olay tarihinden itibaren 18 aylık süre içerisindeki belgelerin niteliğine bakıldığında; tıbbi malzeme, gazete, süt, gıda, kontör, kuru pasta, otobüs bileti, ilaç, ıtriyat, çikolata, otopark gibi masraf kalemlerinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece; olay nedeniyle oluşan zarar, yaralanmanın niteliği ve tedavi süreci dikkate alınarak alanında uzman bilirkişiden davacıların talep edebileceği tedavi ile tedavi sırasında ve sonrasında tedaviyle ilgili davacıların yaptığı masraf bedelinin hesaplanması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca; davacı anne ve baba yönünden her ikisinin de aynı anda tedavi süresince çalışmadığı kabul edilerek tazminata hükmolunduğu, çocuğunda yaşı itibariyle çalıştığı varsayımına göre tazminata karar verildiği belirlenmektedir. Olay tarihinden itibaren davacı anne ve babanın 4 ay süreyle ikisinin de aynı anda çalışıp çalışmadığına ve müşterek çocuğun olay tarihinde çalışıp çalışmadığına ilişkin araştırma yapılmadan, belirtilen varsayıma göre hesaplama yapıldığı görülmektedir.

O halde; mahkemece, olay tarihinden sonra 4 ay süreyle davacı anne ve babanın çalışıp çalışmadığının belirlenmesi, yine müşterek çocuğun olay tarihinden önce çalışıp çalışmadığının belirlenmesi amacıyla araştırma yapılması, oluşacak sonuca göre davacı anne ve baba yönünden kazanç kaybı tazminatına hükmedilmesi, müşterek çocuk yönünden de tazminat başlangıç tarihine göre tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.