Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/5437 K.2017/14405

Taraflar arasındaki ziynet-eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı , davalı ile 2011 yılında boşandıklarını ve boşanma kararının 11.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, kendisi evden ayrıldığında ziynet eşyaları ve hesaplarındaki ortak paranın davalı tarafından alındığını ve kendisine verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik altın ve ziynet eşyası yönünden şimdilik 40.000 TL,ortak hesaptaki para yönünden şimdilik 3.500 TL,beyaz eşyalar yönünden şimdilik 6.500 TL olmak üzere toplam 50.000 TL’nin boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacı tarafın müşterek evden tüm eşyalarını aldığını, ziynetlerin hiçbir zaman kendisinde olmadığını, zira evlendikleri gün nikahta takılan tüm altınların bir poşet içinde davacının annesi tarafından alındığını ve götürüldüğünü, davacının üzerinde bulunan birkaç altının da boşanmadan önceki bir yıl içinde evlerinde yapılan tadilatta bozdurularak kullanıldığını, devamlı taşıdıklarını ise üzerinde götürdüğünü, beyaz eşyaların ise taksitle alındığını ve bedellerinin kendisi tarafından ödendiğini,yine davacı ile ortak hesaplarının olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacının ortak hesaptan talep ettiği 3.500 TL ile ilgili talebinin sübut bulmaması sebebiyle reddine;davacının beyaz eşyalar ile ilgili talebinin kısmen kabulü ile; 1 adet Arçelik buzdolabı (değeri 600 TL), 1 adet Arçelik marka televizyon (değeri 300 TL) ; bir adet Arçelik çamaşır makinası (değeri 500 TL) , bir adet bulaşık makinası (değeri 350 TL) , bir adet Arçelik ocaklı fırın (değeri 500 TL) olmak üzere toplam değeri 2.250 TL’ nin dava tarihinden işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine;davacının ziynet eşyasına ilişkin talebinin ise kısmen kabulü ile; 9

adet 22 ayar bilezik (toplam değeri 13.392 TL), 13 adet 22 ayar hediyelik bilezik (toplam değeri 6.770,40 TL), 2 adet tam altın (değeri 1.037,40 TL) , 68 adet çeyrek altın (değeri 8.817,56 TL), genel toplamı 30.017,36 TL olan ziynet eşyasının misli eşyadan olması sebebiyle aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı taktirde dava tarihinden işlemiş yasal faizi ile birlikte 30.017,36 TL’ nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;ziynet-eşya alacağı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK 26. maddesine (HUMK 74) gereğince; hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda;davacının dava dilekçesi ve aşamalarda tespit edilen beyanları da incelendiğinde,davaya konu edilen ziynet eşyalarına ilişkin aynen iade talebi bulunmadığı sabit olmakla,mahkemece yukarıda ifade edilen taleple bağlılık ilkesi gözetilmeden,hüküm altına alınan ziynetlerin aynen iadesi yönünde hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının ziynet eşyası talebi yönünden taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle yeniden inceleme ve değerlendirme yapılarak hüküm tesisi yoluna gitmek olmalıdır.