Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/5616 K.2017/15189

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 01/10/2012 tarihinde 2 aylık hamile ineğini evinin önüne demire bağladığını, olay tarihinden önce PTT Müdürlüğünün telefon tellerinin gergi telini evine montajladıklarını, PTT'nin teli ile Tedaş'ın tellerinin birbirine sürtünmesi ile ineğinin elektrik çarpması sonucu öldüğünü, bu hususta Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmaya devam edildiğini, ineğinin ölümünden davalıların sorumlu olduğunu belirterek 6.500,00 TL tazminatın davalılardan alınarak tarafına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 03.04.2014 tarihli taraf düzeltim dilekçesinde PTT olarak gösterdiği davalıyı ... A.Ş olarak, ... olarak gösterdiği davalıyı da ... Elektrik Dağıtım A.Ş olarak düzeltmiştir.

Davalılar, olayda kendilerine atfedilecek bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece; davacının büyükbaş hayvanının ...'un maliki olduğu meskene enerji sağlayan branşman kablosunun ek yerinden kaynaklanan kaçak elektriğin davacının evinin duvarındaki demir halkaya sirayet etmesi sonucunda kaçak akım sebebiyle öldüğü, alınan bilirkişi raporundan meydana gelen büyükbaş hayvan ölümünde davalı ...'ın %40 oranında, diğer iki davalı şirketin ayrı ayrı %25'er oranda ve davacının da %10 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği görülmekle, davanın kısmen kabulü ile,

4.418,71 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (davalı ...'un 1.963,87 TL sinden sorumlu olmak üzere, davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ’nin 1.227,42 TL sinden sorumlu olmak üzere, davalı ... AŞ’nin 1.227,42 TL sinden sorumlu olmak üzere) karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Somut olayda mahkemece, davacının talebi gibi hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde davalıların her birinin sorumlu olduğu miktar belirtilmek suretiyle toplam tazminat miktarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.