Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/7003 K.2017/17923

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ... İlçesi, ...

Köyünde kendisine ait tek odalı işyerinde ... no.lu elektrik abonesi olduğunu, 27.03.2015 tarihinde sayacın son endeksinin 1450 kw olmasına rağmen sayaç okuma memurlarının dikkatsizliğinden dolayı faturaya son endeks olarak 14505 kw yazıldığını, yanlış okuma olduğu fark edilince sayaç okuma memurları tarafından fatura üzerine ''yanlış okuma'' ibaresinin yazıldığını, kendisinin bu ibare olan fatura ile davalı kuruma itiraz başvurusunda bulundu ise de davalı tarafça itirazının kabul edilmediğini, söz konusu işyerinin tek odalı olduğu, elektriğin sadece bir iki ampulün tükettiği miktar ile sınırlı olduğu,

işyeri işletilmediği için elektrik tüketiminin de az olduğunu ileri sürerek, 27.03.2015 tarihli faturada belirtilen 4.879,90 TL miktarlı tüketime ilişkin borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; fatura tahakkukunun perakende satış şirketi olan ... tarafından yapıldığı, ... husumetin tevcih edilmesinin hukuka aykırı olduğu, davaya konu 4.879,90 TL tutarındaki faturanın 26.09.2012-27.03.2015 arası okuma yapılmadığı ve faturanın endekse dayalı normal okuma olduğu, faturanın Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğine uygun olduğu belirtmiş, duruşmadaki beyanında; faturadaki şerhin geçerliliği olmadığını, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamından, davaya sunulu fatura üzerinde yanlış okuma yazısının şerh düşüldüğü, dava konusu taşınmazın tek odadan oluşan bir iş yeri olduğu ve böyle bir iş yerinin 1 aylık sürede faturada yazılı miktarda elektrik tüketemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne davacının 27.03.2015 tarihli faturada belirtilen 4.879,90 TL'lik tüketime ilişkin borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatının verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; davalı kurum tarafından düzenlenen elektrik faturasından davacının borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

HMK 266.maddesine göre; ''Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.''

Somut olayda; davacı tarafından, davaya konu faturanın yanlış okumaya dayandığı, fatura üzerine davalı kurumun sayaç okuma memurları tarafından yanlış okuma şerhinin düşüldüğü iddia edilerek, iş bu fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespiti talep edilmiş, davalı taraf ise 26.09.2012-27.03.2015 arası okuma yapılmadığı ve bu faturanın endekse dayalı normal okuma olduğu, fatura üzerindeki şerhin de geçersiz olduğu belirtilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlık; yanlış okuma yapıldığı iddia edilen elektrik faturasından kaynaklanmakta olup, yanlış okuma olup olmadığının tespitinin teknik bilgi gerektirdiği açıktır. Bu halde; yukarıdaki kanun hükmü gereğince taraflardan birinin talebi ile konusunda uzman bilirkişinin görüşü alınabileceği gibi mahkemece kendiliğinden de bilirkişi görüşüne başvurulabilir.

O halde mahkemece; uyuşmazlığın çözümünün hukuk dışında, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği göz önünde bulundurularak konusunda uzman bir bilirkişiden; davaya konu 27.03.2015 tarihli faturada yanlış okuma olup olmadığı, yanlış okuma yapıldığı tespit edildiği taktirde davacının gerçek kullanım miktarının belirlenmesi bakımından rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.