Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/8715 K.2017/3389

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının 03.08.2012 tarihinde kuyu suyu aboneliği olmadan kaçak atıksu kullandığının tespit edildiğini, kaçak atıksu bedelinin tahsili için Ankara 28. İcra Müdürlüğünün 2012/11581 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 751977 numaralı kuyu suyu aboneliğinin ve 947732 numaralı şebeke suyu aboneliğinin bulunduğunu, kullanılan su bedellerinin davalı tarafından ödendiğini, davalının kaçak atıksu kullanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan,dairemizin 2013/19867 esas,2014/3653 karar sayılı ilamı ile "kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu ” belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, 1.031,80 TL asıl alacak, 13,48 TL işlemiş yasal faiz olmak üzere 1.045,28 TL için davalının itirazının iptaline, takibin Ankara 28. İcra Müdürlüğünün 2012/11581 sayılı dosyası üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan,dairemizin 2014/15829 esas, 2014/13954 karar sayılı ilamı ile "mahkemece, işyerinin tutanak tarihindeki durumu, davacı vekilinin rapora vaki

itirazları ile davalının atıksu bedelini ödediğine ve talebin mükerrer olduğuna ilişkin savunması da dikkate alınmak suretiyle, öncelikle davalının kaçak atıksu kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi, kaçak atıksu kullandığının tespiti halinde ise, yönetmelik hükümleri doğrultusunda işyerinin büyüklüğü, çalışan sayısı, işyeri faaliyetinin yürütülmesinde suyun rolü, emsal işyeri tüketimleri gibi unsurlar dikkate alınmak suretiyle atıksu bedelinin hesaplanması için üç kişilik bilirkişi heyetinden gerekçeli ve denetime uygun rapor alınmasından sonra yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kurulması doğru görülmediği” belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde,davanın kısmen kabulü ile davalının 28. İcra Müdürlüğünün 2012/11581 E sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın 46.030,60 TL asıl alacak ve 601,55 TL işlemiş faiz yönünden iptali ile karşılıklı olarak inkar tazminatına ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, 03.08.2012 tarihli Kaçak Atıksu Uzlaştırma Tutanağı ile davalının kuyu suyu aboneliği olmadan atık su kullanması nedeniyle atıksu bedelinin hesaplandığı, Uzlaştırma Tutanağının 17.03.2010 tarihli ve 2010-1424 nolu tutanağa istinaden düzenlendiğinin belirtildiği, davalı tarafından kullanıldığı iddia edilen toplam 113.109,10 TL kaçak atıksu bedelinin tahsili amacıyla, davacı tarafından davalı aleyhine Ankara 28. İcra Müdürlüğünün 2012/11581 esas sayılı dosyası ile 25.09.2012 tarihinde icra takibi başlatıldığı, davalının icra takibine ve borca itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece,bozma ilamı doğrultusunda alınan 06/11/2015 tarihli Bilirkişi Raporunda, davalının 04.05.2010 tarihinde 751977 nolu kuyu suyu abonesi olduğu, 01.06.1999 tarihinde şebeke suyu abonesi olduğu, davacı tarafından 17.03.2010 tarihli ve 2010-1424 nolu tutanakla tespit edildiği belirtilerek, davacı kurumun Ankara, Konya yolu 98 no'da yer alıp '' Araç Alım Satış ve Servisi'' olarak kullanılan ve Neziroğlu Tic. Ltd.

Şti. adı altında faaliyet gösteren işyeri olduğunu, ilk tutanak tarihi 17/03/2010 ile dava konusu tutanak tarihi 03/08/2012 tarihi arasında geçen 866 günlük sürede, 04/05/2010 tarihinde tesis edilen atık su aboneliğinin hattına bağlı su şebeke hattına kuyu suyu kullanımı sonucunda üretilen atık suyun kaçak olarak deşarj edildiğinin belirlendiğini,aylık kaçak deşarj edilen atık suyun 250 m3 olduğu belirtilmekle toplam kaçak atık su miktarının 5.978 m3 olup,bu miktarın saptama tarihindeki kendi tarifesinden 3 katı olarak hesaplanan bedelin de 46.030,60 TL olacağını açıklamışlardır.

Ancak ne var ki ,hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık kaçak deşarj edilen atık su miktarının 250 m3 olduğu belirtilmiş olsa da,bu miktarın hesaplanmasında yönetmelik hükümleri doğrultusunda işyerinin büyüklüğü, çalışan sayısı , emsal işyeri tüketimleri tahlil edilmeden rapor düzenlenmiştir..Rapor bu hali ile hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece,dosyanın bilirkişiye tevdi ile ek rapor alınması suretiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.