Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/8907 K.2017/15952

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ..., 3729 parselinde kayıtlı arsa vasıflı üzerinde yüzme havuzu, yüzme havuzunun altında bekçi evi bulunan taşınmazı 11.10.2013 tarihinde davalıya sattığını, arsa üzerindeki bekçi evine ait elektrik ve su aboneliğinin davacı adına kaldığını, 07/01/2014 tarihli su ihbarnamesinin davacıya tebliğ edildiğini, ihbarnameye göre 3.158 metreküp su kullanıldığını, davalı şirketten bu faturanın ödenmesi talep edildiğinde borcu ödemeyeceklerini söylediklerinden 08/04/2014 tarihinde gecikme faizi dahil 10.518,88 TL fatura borcunu ödemek zorunda kaldığını belirterek,

fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 10.518,88 TL'nin ödeme tarihi olan 08/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal gecikme faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; arsa satışından sonra elektrik ve su aboneliklerinin hemen yapılmadığını, eski malik olan davacının ricası üzerine bekçi evinin kullanımının inşaat başlayana kadar davacıya bırakıldığını, hala da davacı zilyetliğinde olduğunu, faturanın hangi dönemleri kapsadığının açık olmadığını, dosyaya sunulan faturanın da davalıya ait ada ve parsele ait olmadığını düşündüklerini, davalı tarafından yaptırılan yeni abonelikte anılan arsaya ilişkin bir abonelik bulunmadığının bildirildiğini, davacı tarafından sunulan ödeme belgesinde de faturanın 3238 parsele ait olduğunun ifade edildiğini, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ASKİ'den gelen yazı cevabında davaya konu edilen su aboneliği olan 3169 nolu aboneliğin davacı ... adına kayıtlı 3238 parsel sayılı taşınmaza ait olduğu, davalı şirket adına kayıtlı 3729 parsel sayılı taşınmaza ait su aboneliğinin ise 8990 nolu aboneliğin olduğu bildirildiği, davacı tarafın ödemiş olduğu su faturasının kendi taşınmazındaki aboneliğe ait fatura olduğu, davalı şirkete satmış olduğu taşınmaza ait olmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi belgelerden, 3729 parsel sayılı taşınmazın 09.10.2013 tarihinde davacı tarafından davalıya satıldığı ve bu parselde bulunan 8990 nolu aboneliğin 04.04.2014 tarihinde davalı adına yapıldığı, dava konusu faturanın ait olduğu 3169 nolu aboneliğin ise 3238 parsel sayılı taşınmazda davacı adına olduğu anlaşılmakla birlikte, 3169 nolu abonelik dosyası içerisindeki 25.03.2009 tarihli yapı kullanma izin belgesinde parsel numarasının 3730 olarak belirtildiği görülmekte olup, dava konusu faturaya ilişkin aboneliğin bulunduğu taşınmaz parselinin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

O halde Mahkemece; öncelikle dosyanın konusunda uzman bilirkişi refakate alınarak mahallinde keşif yapılması, taraf tanıklarının dinlenilmesi, dava konusu faturaya ilişkin aboneliğin bulunduğu parselin, fatura tarihindeki malikin ve fiili kullanıcının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.