Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/9212 K.2016/12868

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı dilekçesi ile; davalı ile ... 14.Aile Mahkemesi'nin 2011/132E sayılı dosyası ile boşandıklarını, boşanma esnasında kendisine 500TL nafakaya karar verildiğini, davalının ekonomik durumunun gayet iyi olduğunu, davalının kendisine ait taşınmazlardan yüksek kira geliri elde ettiğini, kendisinin ise aldığı nafakanın faturalara dahi yetmediğini, ... primlerini ödeyemediğini, hiçbir işte çalışmadığını, aynı zamanda kanser tedavisi gördüğünü belirterek 500TL nafakanın 2.500TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davacının işbu davadaki taleplerinin boşanma davasında değerlendirildiğini ve müvekkilinin ekonomik anlamda malvarlığında hiçbir artış olmadığını, bilakis müvekkilinin evlendiğini ve bakmakla yükümlü bir aileye sahip olduğunu, davalı adına kayıtlı taşınmazların gelir getiren mallar olmadığını, ayrıca davacı ile olan evliliğinden çok önceleri davalının sahip olduğu mallar olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının emekli maaşının olduğu ,ayrıca kirada olan 3 dairesinin bulunduğu buna ilişkin vergi beyannamelerinin dosya içerisine celpedildiği,davacının ise davalının evinde kira vermeden oturduğu ve davalıdan aldığı 500 TL nafaka dışında herhangi bir gelirinin bulunmadığı, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları gözönüne alınarak nafakanın 900 TL’ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bend dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen Dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; davacının ev hanımı olup gelirinin olmadığı, davalının ise emekli olup, 1.650TL emekli aylığının olduğu, bunun yanında kira geliri elde ettiği taşınmazları bulunduğu, boşanma davasından sonra tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.