Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/9354 K.2018/1636

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, hurda alım satımı yaptığını, kiraladığı yeri depo olarak kullandığını, burada hiç elektrik kullanmadığını, elektriğe ihtiyacının olmadığını, kaçak elektrik kullandığı gerekçesi ile tutanak tutulduğunu, kaçak elektrikten dolayı fatura tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 3.232.30.- TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dosyaya sunulan, elektrik mühendisi tarafından hazırlanan ilk bilirkişi raporunda davacının kaçak elektrik kullanmadığı ancak normal elektrik kullanım bedelinin 33.44.- TL olacağı belirtilmiş, davalının rapora itirazı üzerine alınan elektrik mühendisleri tarafından hazırlanan bilirkişi kurulu raporunda davacının kaçak elektrik kullandığı, kaçak elektrik bedelinin de 3.232.30.- TL olacağı belirtilmiş, davacı anılan bu rapora itiraz etmiştir. Anılan sonraki bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır .

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi ya da bilirkişi kurulu vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bu durumda mahkemece, önceki bilirkişiler dışında ve gerektiğinde üç kişiden oluşacak uzman bilirkişi kurulu marifeti ile, yargılama sırasında alınan iki rapor arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen raporlardan ikincisine itibar edilerek yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.