Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/10003 K.2017/4413

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırım davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile 2011 yılında boşandıklarını,boşanma neticesinde müşterek çocuğun velayetinin kendisine verildiğini ve müşterek çocuk için aylık 100,00.TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, halihazırda müşterek çocuğun 16 yaşında olup lise öğrencisi olduğunu, eğitim, bakım ve diğer giderlerinin arttığını ileri sürerek, boşanma neticesinde hükmedilen 100 TL'lik iştirak nafakasının 600.TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, müşterek çocuğa bağlanan nafakayı elden ödediğini, daha sonrasında babalık görevini yerine getirmediği ve iştirak nafakasını ödemediğini iddia ettiklerini, kira ödediğini, elektrik vb. harcamalarının olduğunu, talep edilen iştirak nafakasını ödeme imkanının olmadığını savunarak, bu hususlar gözönüne alınarak karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 100.TL'lik iştirak nafakasının 60.TL artırılarak aylık 160.TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 02.03.2016 tarih ve 2015/17746 E. 2016/3058 K. sayılı ilamı ile ''...müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları,davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerektiği...'' gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrasında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise mahkemece;

davanın kısmen kabulü ile; müşterek çocuk için boşanma neticesinde hükmedilen aylık 100.TL'lik iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 150,00.TL arttırılarak 250,00.TL 'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 9. maddesi uyarınca hükmedilen nafakanın(ya da artırım davalarında hükmedilen artış miktarının ) bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin 3.kısmı uyarınca hesaplanacak miktarın tamamına avukatlık ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarın Tarifenin 2. kısmının 2. bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlenmesi yer almaktadır.

Mahkemece; yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına yukarıdaki madde hükmü uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan tarafa yükletilir. (HMK m. 326/1; HUMK m. 417/1 c.l) Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkemece, yargılama giderleri, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HMK m. 326/2; HUMK m. 417/1 c.2) Ancak iki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin hüküm, nafaka davalarında uygulanmaz.

Bu bağlamda mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yukarıda belirtilen ilke göz ardı edilerek yargılama giderlerinin hüküm altına alınmamış olması da doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.