Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/10021 K.2017/6705

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 30.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 223.966,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, genel yetkili mahkemenin Manisa Mahkemeleri olduğu gibi, ayrıca taraflar arasında imzalanan abonelik sözleşmesi gereğince de Manisa Mahkemeleri'nin yetkili kılındığını, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtılan bir bedel olup, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğunu, ayrıca bu bedellerinin kendileri tarafından gelir kaydedilmeksizin dağıtım şirketlerine aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 223.966,53.-TL nin 30.000,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 21/01/2015 tarihinden itibaren, 193.966,53 TL lik kısmına ise ıslah tarihi olan 11/11/2015 tarihinden itibaren işletilecek avans faizinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında imzalanan, 03/12/2009 ve 23/01/2009 tarihli abonelik sözleşmelerinde ''...sözleşmenin ve yürürlükteki ilgili mevzuatın uygulamasından doğacak anlaşmazlıkların giderilmesinde yetkili organ Manisa Mahkemeleri ve İcra Daireleridir" şeklinde yetki şartı bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/13-104 esas, 2016/15 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17.maddesine göre; ''Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.''

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 448. Maddesi ise; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" şeklindeki ifadesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağına vurgu yapmaktadır.

Buna göre somut olayda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinde, bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda Manisa Mahkemelerinin yetkili kılındığı ve her iki tarafların tacir olması sebebi ile 6100 sayılı HMK'nın 17.maddesi uyarınca anılan yetki şartının geçerli olduğu açıktır.

O halde mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak sureti ile dava konusu uyuşmazlıkta Manisa Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilerek dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.