Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/112 K.2017/1298

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davacı vekili ve davalı ... .vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalılardan ....ile arasında 11/05/2009 tarihinde düzenlenen protokole göre, kendisinin... adına kayıtlı olan dubleks dairenin tapu devrini davalı ... 'ın kardeşi diğer davalı ...'a devrederek, karşılığında da ...'ın vekaleti kendisinde olan... adına kayıtlı olan ... plakalı Polatlı Ankara hattında çalışan ticari minibüsü 13/05/2009 tarihinde tüm hak ve yetkileri ile borçsuz olarak devretme konusunda anlaşmaya vardıklarını, anlaşmaya göre daire bedelinin 103.000,00 TL, ticari minibüs bedelinin ise 80.000,00 TL olarak belirlendiğini, arada oluşan 23.000,00 TL farkın ise ....tarafından kendisine ödenmesinin kararlaştırıldığını,

bu nedenle ....tarafından kendisine 23.000,00 TL tutarlı senet verildiğini, kendisinin de... adına kayıtlı bulunan Ankara İli ...ilçesi piyade mahallesindeki dubleks dairesini sözleşmede kararlaştırıldığı üzere davalı ... 'ın kardeşi diğer davalı ... 'a sözleşmenin imzaladığı gün devrettiği halde, ...'ın sözleşmeye konu aracın üzerindeki haciz ve rehin olduğu için borçsuz ve takyidatsız olarak devrini yapmadığını, aracın devrini alamadığı gibi, 23.000,00 TL'lik senedi de tahsil edemediğini, kendi edimini yerine getirdiği halde, karşı tarafın edimlerini yerine getirmediğini,

davalı tarafın sözleşme gereği kendilerine devredilen daireyi 3.kişilere sattıklarını haricen öğrendiğini, davalıların haksız olarak iktisap ettikleri daire nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL'nin ve dönülen sözleşme nedeniyle uğranılan zararlar için 100,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 18/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ilebirlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 88.984,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... ; davacı tarafça...'e ait dairenin, davalı tarafa devredildiğini ve karşılığında ... plaka sayılı aracın davacıya teslim edildiğini, edimler arasındaki farka ilişkin olarak da davalı tarafından davacıya 23.000,00 TL'lik senet verildiğini, senedin halen icra yoluyla tahsil edilmekte olduğunu, davacı tarafın aracı sözleşme tarihinden bu yana kullandığını, hatta aracı dava dışı 3.kişilere noter kanalı ile kiralayarak araç üzerinden gelir elde ettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece; davacının protokol gereği devrettiği taşınmazın bedelinin tahsiline ilişkin isteminin kabulü ile 88.884,00 TL'nin 13/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan birlikte alınarak davacıya verilmesine, Sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin davacı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sözleşmeye konu taşınmaz için davalı ... tarafından verilen 23.000,00 TL bedelli senet davacı tarafça Ankara 23.İcra Müdürlüğünün 2010/10877 sayılı dosyası ile takibe koyulmuş, Ankara 12.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.12.2010 tarih ve 2010/585 E-2010/1185 K.sayılı ilamı ile söz konusu senedin 4.200 TL'lik kısmı ödendiğinden bu kısmın takip borcundan düşülmesine karar verilmiş, mahkemece kabul edilen 21.016 TL tutar üzerinden borç ödenmiş ve icra dosyası işlemden kaldırılmıştır.

Mahkemece, miktar belirlenirken 23.000,00 TL senet bedelinin tamamının düşülmesi gerekirken, icra dosyasında tahsil edilen 21.016,00 TL'nin düşülmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Davacı vekili; temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de sözkonusu dilekçenin HUMK'nın 433.maddesinde öngörülen on günlük yasal süre içerisinde düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE kararverilmiştir.