Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/11740 K.2017/7270

Taraflar arasında tahliye ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının, müvekkiline ait taşınmazda 01/11/2010 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, müvekkilinin oğlunun nişanlı olup davalının oturduğu daireye ihtiyacı olduğunu belirterek konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine, 01/11/2014 tarihinden kiralananın teslimine kadar aylık 6.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kiralananın tahliyesine ve dava konusu taşınmaza ilişkin kira bedelinin 01/01/2014 tarihinden itibaren aylık 4150-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde, kira bedelinin tespitine ilişkin bir talep bulunmadığı halde Mahkemece kira bedelinin tespitine yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.